کیت اعتیاد MDMA درکا DERKA

توضیحات و نحوه عملکرد

MDMA متیلن دیاکسی­-مت­امفتامین (اکستازی)­ یک داروی سنتتیک می ­باشد که اولین بار بوسیله یک شرکت دارویی آلمانی در سال 1914 برای درمان چاقی ساخته شد. MDMA باعث می شود کاربر احساس سرخوشی، گرمای احساسی و همدلی و احساس نزدیکی و صمیمیت کند. همچنین مهارهای طبیعی جنسی را کاهش می دهد. 

در دوزهای معمول عوارض جانبی شامل حالت تهوع، تحریک، بیش فعالی، ضربان قلب سریع و فشار خون بالا است. در موارد نادر، می تواند باعث افزایش تهدید کننده فشار خون و ضربان قلب شود. اکستازی یک محرک نمی­ باشد ولی این خاصیتش با داروی­ آمفتامین مشترک می­ باشد آمفتامین باعث افزایش فشار خون و ضربان قلب می ­شود و اکستازی باعث تغییرات ادراکی به شکل حساسیت زیاد به نور، مشکل در تمرکز و تاری دید در افرادی که مصرف می ­کنند، می ­شود. 

به نظر می­ رسد مکانیسم عمل آن از طریق آزاد سازی انتقال دهنده ­های عصبی می­ باشد. اکستازی ممکن است باعث ترشح دو­پامین شود، اگرچه نظر عمومی بر این است که اثر ثانویه دارو می­ باشد. شایع ترین اثر داروی اکستازی برای افرادی که با دز معقول استفاده می ­کنند، قفل شدن فک ­ها می ­باشد. اثرات توهم زایی MDMA معمولاً 3 تا 5 ساعت طول می کشد. اما این دارو را می توان بیش از این در ادرار یافت، به خصوص اگر شما یک مصرف کننده منظم هستید. 

این آزمایش نشان می دهد که آیا با یافتن آن در ادرار از MDMA در 2 تا 4 روز گذشته استفاده کرده اید یا خیر. MDMA از یک تا 90 روز در بدن شما قابل تشخیص است. اینکه چه مدت قابل تشخیص است به نوع آزمایش، دفعات استفاده و خصوصیات بدنی منحصر به هر فرد بستگی دارد.

ویژگی

• نوع تست: ایمونوکروماتوگرافی نواری 
• ماده هدف: MDMA متیلن دیاکسی­-مت­امفتامین (اکستازی)­ 
• حد تشخیص: 300 نانوگرم بر میلی‌لیتر (ng/ml)
• زمان پاسخ‌ دهی: چند دقیقه
• نمونه مورد نیاز: ادرار
• کاربرد: غربالگری اولیه؛ برای تأیید نهایی باید از روش‌های دقیق‌ تری مثل GC/MS استفاده شود